Tanne in een Italiaans boek over de Mastino Napoletano geschreven door mijn Italiaanse vrienden Nicola Imbimbo en Rosa Nardelli

 

 

Van huis uit heb ik altijd al honden gehad maar sinds mijn huwelijk met Peter in 1978 ben ik ( zijn wij ) de kynologie in gegaan.

Eerst met Rottweilers, daar heb ik mee gefokt en Peter heeft er mee gewerkt ( verdedigingshonden africhting ) op de Rottweiler Werkgroep Roosendaal e.o. alwaar Peter ook Instructeur was.

                                                                                                                                         Invivo Incus and Ennius Quintus v.d Landsard , anno 1983

 

Later zijn wij overgegaan op de Mastino Napoletano alwaar we een niet onbelangrijke rol hebben gehad in de ontwikkeling van dit ras in Nederland, Peter was ten tijde van de officiële goedkeuring van de rasvereniging door de Raad van Beheer bestuurslid van deze vereniging.

We hebben dit ras gefokt en door heel Europa op tentoonstellingen uitgebracht en waren daar niet onverdienstelijk in, onze toenmalige kennel had naam en faam door heel Europa en Peter is zelfs Erelid geweest van de Italiaanse "Circolo Amatore Cane e Presa" alwaar alleen de top Mastini-fokkers van Italië lid van konden worden.

Een van onze Mastini is zelfs "Beste zelf gefokte Mastino" geworden op een internationale ATIMANA tentoonstelling alwaar Mastini vanuit de hele wereld deel aan namen. En Peter had in die tijd een column in het honden magazine "Dog's With Spirit" omdat Peter zich zelf had gespecialiseerd in het gedrag / gedragsafwijkingen van honden.

In deze tijd hebben wij ook een eigen hondschool gehad want Peter was inmiddels als eerste in Nederland geslaagd voor het HKB diploma en mag zich sindsdien "Rijks Gediplomeerd Fokker" noemen, dit diploma gaf tevens de mogelijkheid om op professionele basis les te mogen geven aan honden, ik heb ook voor tien jaren les gegeven in onze hondenschool, ik nam de puppycursus voor mijn rekening, ook wilde ik graag voor mijzelf een kleiner ras erbij hebben want de Mastini waren eigenlijk meer iets voor Peter en omdat ik inmiddels Gediplomeerd Honden-Trimster was heb ik toen gekozen voor de West Highland White Terriër, een ras waar ik maar kort mee gefokt hebben want het "terriër" was mij  te heftig van karakter.

Ten tijde van onze hondenschool/trimsalon/dierenspeciaalzaak/hondenpension die we gehad hebben van 1983 tot 1996, zijn wij in contact gekomen met een fokker van het ras "Pembroke Welsh Corgi", deze kwam bij ons op ringtraining met diverse jonge Pembroke's.

Mijn dochter Rebecca wilde in 1994 graag een hondje voor haarzelf hebben en wij zijn overstag gegaan en hebben er een voor haar gekocht bij de fokker die bij ons op les zat. Met deze Pembroke Welsh Corgi hebben wij niet gefokt, daar hebben wij nu nog spijt van want het was een bijzonder lief en open karakter. Dit teefje ging bij de naam van "Juultje" , ze is in 2005 helaas overleden, zelden waren wij zo onder de indruk van een hond, ze had een geweldig goed karakter en kon heel goed met onze kinderen over weg.

                  in memoriam"Juultje".

Ook mijn zoon Norris wilde een hondje hebben voor zichzelf en dat werd een Australian Cattle dog die wij importeerde uit Australië, deze hond heeft mijn zoon uitgebracht op diverse tentoonstellingen in binnen en buitenland met als uiteindelijk resultaat dat deze hond vele nationale en internationale titels vergaarde maar ook met deze hond hebben we niets gedaan in de fokkerij.  Bij het overlijden van "Ozzy" besloten wij er een Pembroke bij te nemen omdat Juultje zo in de smaak gevallen was bij iedereen in ons gezin.

Het werd een reu met de naam  "Roy", we spreken nu over 2003.  Roy noemen wij "Moosje" en is een geweldig leuke hond. 

Moosje voldeed aan de door de club gestelde gezondheids eisen en tentoonstellings kwalificatie's dus werd hij tot twee maal ingezet voor de fokkerij en heeft daar mee enkele nakomenlingen op zijn naam staan.

Dan is het op het gebied van de honden even een paar jaar erg rustig...tot 2006 want het bloed kruipt tot daar waar het niet gaan kan.....

. Moosje "Roy".

In 2006 hebben wij besloten onze hobby weer op te pakken...kynologie, omdat we op zoek waren naar een gezamenlijke hobby en omdat honden als constante rode draad door ons hele leven gelopen heeft kon het niets anders zijn als de kynologie.

Natuurlijk was de keuze van ras in een mum van tijd gemaakt...de Pembroke Welsh Corgi.  Omdat dit ras ons aller harten al jaren geleden gestolen had.

En er werden al snel enkele zéér goede fokdieren aangeschaft vanuit Nederland, België, Polen en Noorwegen.

En in het eerste jaar hadden we onze eerste Nederlands Kampioen al voor elkaar, in het tweede jaar weer een en er volgde al snel meerdere Kampioen-titels op onze naam.

We zijn op de goede weg, dus blijven op deze weg doorgaan met als doel mooie, karaktervolle en vooral gezonde Pembrokes te  fokken.

De kennel is lid van de twee Nederlandse rasvereniging en de World Union Welsh Corgi,wij fokken alleen met honden die voldoen aan de fokvoorwaarden gesteld door deze rasvereniging en gaan daarin zelfs verder.

Tevens zijn wij lid van  Kynologen vereniging Waalwijk e.o.  alwaar ik met onze Pem's cursussen en ringtraining volg.   

Onze honden leven met ons in ons gezin, het zijn dus géén "kennel hondjes", ze hebben een ruime uitlaatplaats,   een eigen slaapkamer  en een eigen  Corgi speelplaats  waar ze naar hartenlust kunnen ravotten.