Pembroke Welsh Corgi
Pembroke Welsh Corgi
the Red Dragon
Pembroke Welsh Corgi
the Red Dragon
 Quality in a small package
Pembroke Welsh Corgi
the Red Dragon
 Quality in a small package
Y DDRAIG GOCH
Pembroke Welsh Corgi
the Red Dragon
Y DDRAIG GOCH
 Quality in a small package

crufts 125 years celebration

125 jaar CRUFTS en ik was erbij..

 

Ik was al eerder op de Crufts geweest, de grootste en meest prestigieuze honden show ter Wereld die elk jaar gehouden wordt in het NEC te Birmingham in Engeland onder auspiciën van “the Kennelclub” maar toen als toeschouwer, dit jaar ga ik als deelnemer en dat is heel iets anders, het geeft meer een “wij” gevoel.

En dit jaar is het een heel bijzondere want de Crufts bestaat 125 jaar en er doen dit jaar een record aantal honden mee, bijna 22000 vanuit zowat alle landen ter Wereld.

En het stond al een tijdje op mijn “bucketlist” …. eens met een eigen gefokte hond op “the green carpet of the Crufts” te lopen en dit jaar heb ik de knoop doorgehakt.

Mijn eigen gefokte Pembroke Welsh Corgi “Y Ddraig Goch Knight of Manorbier” beter bekend onder de huis-naam “Tuur”, voor de echte insiders “Tuureluur”, had in 2015 twee maal de Crufts kwalificatie gehaald ( je kunt niet zomaar aan de Crufts deelnemen met een buitenlandse hond, je moet een kwalificatie halen op een daarvoor aangegeven show buiten Engeland, elk land krijgt één of twee kwalificatie shows toegewezen van de Crufts organisatie ).

CRUFTS 2016

Dus dit jaar ging de kogel door de kerk, mijn bucketlist erbij en een streep door “de Crufts lopen met een eigen gefokte hond”, op het moment dat ik het doorstreep zie ik de vorige doorgestreepte staan “het eerste compleet DM vrije Pembroke nest fokken in Nederland”, dat was in 2015, ook zo’n mijlpaal, deze twee zo achter elkaar geeft mijn gedachte weer over ons ras…schoonheid en gezondheid naast elkaar en dat met een fijn en betrouwbaar karakter, mijn persoonlijk streven in de fokkerij.

Toen ik de beslissing genomen had om mee te gaan doen stond me nog heel wat te wachten want een bezoekje aan de Crufts is toch heel iets anders als zelf meedoen, er moest van alles geregeld worden zoals de inschrijving en alle extra’s. De reis er naar toe om te gaan kijken, deed ik altijd met het vliegtuig, lekker snel en direct maar nu moest ik de trein of de boot regelen omdat we met de auto gingen, en een hotel voor een paar dagen waar ook honden welkom zijn.

De eerste hindernis was de inschrijving, in Engeland kent men heel andere klasse ’s als wij kennen dus daar moest wat hulp bij komen, gelukkig ken ik wat honden-mensen in Engeland die me graag wilde helpen met alles en ik moet zeggen, op dat moment was alle hulp welkom. Uiteindelijk Tuur ingeschreven en maar hopen dat ik het goed gedaan had want een antwoord of bevestiging kreeg ik niet, het was afwachten op tegenbericht en dat zou pas twee weken voor de show per gewone post opgestuurd worden.

En jawel hoor, het was gelukt, per reguliere post kwam het inschrijfbewijs binnen, drie weken voor de show en nog veel meer info aangaande de show.

inschijving

Alles stond dus op de rol, extra ontwormen en rabies voor Tuur, de Eurotunnel het hotel…alle papieren zijn binnen…het feest kan gaan beginnen.

Even voor de liefhebbers, de kosten tot nu toe zijn € 40, inschrijven, € 50, extra enting, gezondheid-onderzoek rabies etc, € 250,- tunnel, € 300,- hotel excl ontbijt, € 250,- brandstof, parkeren etc. budget voor eten en drinken etc € 250,- en onvoorzien houden we op € 370…Totaal hebben we dus € 1500,- uitgetrokken voor die vijf minuten op de groene loper want ik heb niet de pretentie daar iets te gaan winnen, meedoen is dus in dit geval echt belangrijker.

In aanloop naar de Crufts ben ik wat informatie gaan verzamelen over de in Nederland gefokte Pembroke op de Crufts in de afgelopen 125 jaren dat deze show gehouden wordt. Maar dat was makkelijker gezegd dan gedaan…er is niet veel informatie over buitenlandse deelnemers, zeker niet van voor 2001 toen er nog een quarantaine was van een half jaar voor honden vanaf het vaste land. Na 2001 is er die niet meer maar kort daarop komt de ATC in het beeld ( Authority To Compete ) wat een extra rem is op de inschrijvingen vanuit het buitenland, en daar bovenop komt ook nog eens de Crufts-kwalificatie die de hond moet hebben gehaald ( deze was in het begin maar te halen op één tentoonstellingen in elk land, sinds kort is dat mogelijk op twee tentoonstellingen in elk land ), de kans dat je dus een buitenlandse hond aantreft op de Crufts is sinds 2001 veel groter geworden maar is wordt daarna snel gekrompen door allerlei voorwaarden waar je aan moet voldoen. En als dat al geen rem is dan is het de prijs wel die je er voor over moet hebben, in mijngeval dus € 1500,-

De twee weken er naar toe leven is al een feest, veel waarschuwingen van andere dat alles wel in orde moet zijn voor de douane, zeker het dierenpaspoort want daar zijn ze erg streng op, één week voor vertrek moet Tuur een extra ontworming hebben met een speciaal ontwormingsmiddel waar praziquantel in zit als werkend middel. Ook moet alles door de DA ( dierenarts) goed worden ingevuld, ondertekend en gelamineerd worden zodat er niet gefraudeerd kan worden met het paspoort van de hond.

Ik moest nog wel even terug naar de DA omdat bij de rabiës enting, geldigheidsduur stond van 2014/2017 , maar die 2017 was over een door de DA gemaakte vergissing geschreven want er was nog onder de 2017 goed 2015 te zien, maar mijn DA vertelde mij dat dit geen bezwaar zou kunnen zijn de hond niet toe te laten tot Engeland……Toch wel dus want bij de grenscontrole maakte de Franse douanier mij er attent op dat er “geknoeid” was met de datum van de rabiës enting, daar stonden we dus, geen toegang tot de trein naar Engeland ! crufts 2016 508DSC 7970Gelukkig was er een dienstdoende vriendelijk DA aanwezig die erbij kwam en de douanier vertelde dat 2014/2017 klopte en dat het geen fraude was maar echt een vergissing van mijn DA. We mochten gelukkig door maar wel met een waarschuwing dat ik de datum met een andere kleur inkt moest laten aanpassen en een handtekening van mijn DA erbij moet laten zetten en laten lamineren ..op naar de trein want nu mag Tuur mee maar wij moeten ook nog door de douane met onze paspoorten.

Bij het incheck hokje gaat alles heel vlot, mijn kenteken wordt door camera’s geregistreerd en herkend ( deze moest je bij het boeken van de tunnel opgeven alsmede alle persoons gegevens van de reizigers ).. twee drukken op een knop en we konden meteen door naar de Franse douane voor personen en goederen…alles in orde, we konden door naar de Engelse douane, daar werden wat vragen gesteld over wie we waren, waar we nu vandaan kwamen en of we de auto even open konden maken zodat de douanier er in kon kijken…alles weer in orde en een “veel succes op de Crufts” toegewenst door de vriendelijk douanier. Door naar de trein waar we meteen in gingen want we hoefden niet te wachten op onze trein en mochten een trein eerder nemen als we wilden en dat wilden wij natuurlijk wel.

Heel snel ga je dan aan boord en na een kleine tien minuten wachten tot de trein gevuld is ga je met een sneltreinvaart onder het kanaal door, dertig minuten en we zien weer daglicht…Folkstone.

crufts 2016 532

Gelijk maar links gaan rijden daar, is wel zo makkelijk, volgens mijn chauffeur en echtgenote geen probleem, is een makkie ! Ook daar gaat alles vlot behalve een file ( het is donderdag 16:00 uur lokale tijd dus de Engelse willen ook naar huis na het werk ) op de M25, de zuidelijke rondweg rond Londen…anderhalf uur oponthoud en daarna weer vlot door, het is langzaamaan wat donker aan het worden als we bij Warwick de afslag nemen naar Coventry waar ons hotel is. We komen aan om 19:00 uur in ons hotel alwaar we verwacht worden en heel vriendelijk geholpen door een medewerkster bij het inchecken, Tuur krijgt een aai over zijn bol en is ook erg welkom in het hotel, je merkt wel dat Engeland erg diervriendelijk is en honden zijn bijna heilig, ze mogen daar alles en worden op handen gedragen.

Eten, en naar bed…de volgende dag ons bezoek aan de Crufts, zonder hond want die mag niet binnen, alleen ingeschreven of uitgenodigde honden komen er in. Ik wil Peter de Crufts laten zien voor we met Tuur er zaterdag naar toe moeten omdat Peter ( en vele andere ) een voorstellingen hebben van een show en de Winner, of de Bundessieger zien als groot….dan hebben ze de Crufts nog niet gezien, ik denk dat de NEC in Birmingham waar de Crufts elk jaar plaats vind 5 maal groter is als ons MECC in Maastricht, de Crufts is met geen ander show te vergelijken. En daar kwam Peter dus ook achter toen we de auto parkeerde op noord en met de shuttle naar de show konden, dat deden we niet want Peter wilde lopen….van de parkeerplaats naar de hallen van de Crufts was 20 minuten stevig doorlopen, omgerekend is dat bijna 3 kilometer.

En dan komen we aan op de show…Peter kijkt zijn ogen uit en na een half uur alleen maar shops gezien te hebben waar ze van alles verkopen, zelfs potten, pannen, huishoud messen, stropdassen en sokken komen we aan in hal 5, één van de 6 hallen waar de Crufts gehouden wordt, één hal is al bijna de hele RAI…honderden/duizenden honden en mensen !!! Peet kijkt zijn ogen uit en zegt mij meteen “wij hebben morgen een late start, pas om 10 uur, ik denk dat we dan om 07:00 uur vanaf het hotel gaan vertrekken want anders halen we het nooit”, ik ben blij dat hij dit zegt want daarom heb ik hem nu de Crufts laten zien, zodat hij ook weet wat ons de zaterdag te wachten staat.

Terug naar het hotel om daar nog even de puntjes op de i te zetten en Tuur onder handen te nemen voor morgen…”D-day”.

Zaterdag 12-maart 2016, vroeg uit de veren, niets vergeten mee te nemen, in de auto…op naar Crufts in Birmingham, vijftien minuten rijden, 15 minuten parkeren, 15/20 minuten sjouwen met hondenkar en spullen, bij aankomst zijn we erg vlot binnen en daaruit blijkt dat ze dit al 125 jaren doen, de organisatie is als een goed gesmeerde machine, alles gaat op rolletjes, eenmaal binnen via hal 5 naar hal 4 tussen de shops door ( daar zou de organisatie punten kunnen halen, door een aparte doorgang voor de exposanten te creëren zodat er nog vlotter doorgang is en de shoppende mensen niet worden lastig gevallen door de karren van al die exposanten die op zoek zijn naar hun ring en bench ).

De verplichte benches staan voor de rassen bij elkaar zodat het bezoekende publiek niet hoeft te zoeken ( dat was vroeger ook zo op de Nederlandse shows en eigenlijk wel zo makkelijk ). Alles op volgnummers.crufts 2016 37

De hond in de bench en een rondje langs bekende, even her-kennis maken en bijpraten alvorens we elkaars concurrenten zijn in de show ring.

En dan is het zover, de keurmeester Leif-Herman Wilberg arriveert met aanhang, kinderen en kleinkinderen. Alles is in stelling gebracht en om exact 10:00 uur beginnen de keuringen, de ene na de andere geweldige mooie Pembroke komt aan de beurt bij de keurmeester, je zit dat hij de kwaliteit zeer apprecieert en hij heeft er zelfs meerdere malen moeite mee te plaatsen, alles is zo mooi en zo hoog van kwaliteit…geweldig om te zien.  

Dan kom ik aan de beurt met mijn Tuur want de yearling dog class ( alle reuen van 12 tot 24 maanden oud ) gaat gekeurd worden, ik ben nog nooit zo rustig geweest in de ring, totaal geen zenuwen te bespeuren, waarschijnlijk omdat ik er vanuit gegaan ben niets te kunnen winnen, het is per slot van rekening de grootste en meest prestigieuze hondenshow ter Wereld en ik, ik ben een klein niets zeggend fokkertje uit klein en niets zeggend ( zeker niet qua kwaliteit op Pembroke gebied ) Nederland met een eigen gefokte Pembroke….hier op het beroemde groene tapijt te mogen staan tussen de grote der aarde is mij al eer genoeg, daar denkt de keurmeester echter heel anders over en zet mij met mijn eigen gefokte Tuur op de derde plaats..ik, mijn Tuur..de derde plaats..op de Crufts !

1012703 10204699259556229 3394495989763282835 n

Het dringt niet meteen tot me door, pas als ik weer buiten de ring sta valt het kwartje…. Ik zweef, nogmaals…ik, met mijn eigen gefokte Welsh Corgi Pembroke, de eerste Nederlandse eigen gefokte Pembroke in 125 jaar op de Crufts…..een derde plaats….mijn dag, week, maand, jaar kan niet meer stuk…ik zweef, ik zit op een wolk en ik blijf hier nog wel even zitten want da’s een heel fijn gevoel.10458976 10204680216240158 4821938286253235254 o

 

12819220 10204680211320035 7403337870936369471 o

Dit resultaat had ik niet durven dromen en we vieren het uitgebreid met andere fokkers en exposanten en in de Pro Plan stand alwaar de winnaars zijn uitgenodigd voor een Champagne.Crufts clear vector

Uiteindelijk zijn alle 120 Pembrokes gekeurd door Dhr Wilberg en als beste van het ras is door hem de Italiaanse CH/INT/IT/EUR/CROA/RSM/CYP/MN/MK CH DRAGONJOY SONNY CORLEONE van fokster en eigenaresse Chiara Ceredi gekozen en als beste teef, de driekleur, ANDVOL KOLOMBINA van eigenaresse T. ZABELINA uit Rusland.

Winkelen…het is tijd om te gaan winkelen, shops genoeg, in elke hal wel 50 shops en ze verkopen van alles, van “nep rozetten” van de Crufts tot potten en pannen, sokken en zelfs fietsonderdelen…o ja ook wel wat voor honden, voor onze Welsh Corgi’s is er echter ( vreemd is het wel natuurlijk in het land van herkomst ) niet ze veel te koop, de Engelse club “Welsh Corgi League” heeft een standje aan de ring waar de Pemmen gekeurd worden, maar ook hun assortiment is niet erg groot.

Na het winkelen terug naar de benches, opbreken en weer dat hele eind, tussen de shoppende mensen door terug naar de auto en dan terug naar het hotel, een hapje eten, drinken en moe maar met een zeer voldaan gevoel naar bed.

De volgende morgen vroeg weer op, alles inpakken en naar Folkstone. Dat gaat een stuk vlotter als er naar toe, het is zondag dus niet al te veel verkeer op de weg en ook geen file, aangekomen in Folkstone wacht ons een verassing, we mogen er niet door, het kenteken van de auto wordt door de beveiliging’s camera’s niet herkend, we moeten ons melden bij de balie en daar verder gaan vragen, daar aangekomen leg ik uit dat we ook met deze auto van het vaste land naar Engeland gekomen zijn, de zelfde auto, mensen, hond enz….. ook de mevrouw achter de balie begrijpt er niets van en zegt dat we zo door mogen en wel meteen, zonder te wachten…toch weer een meevallertje, met een groot “dank u wel” gaan we door, in een keer de trein op, door de tunnel en weer aan de rechterkant van de weg rijden graag.

Thuis aangekomen, alles uitpakken en een mail vinden waarin staat dat met het behalen van de derde plaats mijn Y Ddraig Goch Knight of Manorbier ook weer Crufts gekwalificeerd is voor 2017 !

CRUFTS 2017

Wat een ervaring, om nooit te vergeten en misschien…2017 … Crufts, je weet maar nooit.

voor de volledige foto reportage zie mijn fb pagina

Y Ddraig Goch

a

 

Corgi Olympics

 

d1JAeG2NgA5UyADK

Zoeken

Sun, 19th November 2017
04:52:07
  • Last Updated: donderdag 16 november 2017, 12:48:23.
.